روي پيراهن هايتان مي نوشتيد:

« مي روم تا انتقام سيلي زهرا بگيرم »

خوب مي دانستيد، اين جنگ، جنگ آب و خاك نبود،

جنگ عقيده بود.

باز شيطان كمر بسته بود تا صداي حق را خاموش كند.

اما نمي دانست

باز هم با شهادت اين صدا رساتر مي شود

و اين انقلاب ماندني تر

من نمي مانم درين جا، ننگ را كي مي پذيرم!

مي روم تا در مسير مهدي زهرا (س) بميرم

سينه هامان تنگ گشته، در به رومان باز گشته

مي روم تا انتقام سيلي زهرا (س) بگيرم

 ----------------

پ.ن. و این نبرد همچنان ادامه دارد، هر روز به شکلی دیگر

لينكهاي مرتبط: هر كه او همرنگ يار خويش نيست ... ، مبارز نمونه ، الگوی امروز من

به بهانه ي سال اصلاح الگوي مصرف

در آمريكا

باهم از اوضاع ایران و درگیری های سیاسی حرف می زدیم .نمی دانستیم چه کار می شود کرد. بدمان نمی آمد برگردیم، برویم دانشکده ی فنی ، تدریس کنیم . چمران بالاخره به نتیجه رسید . برایم پیغام گذاشته بود « من رفتم .آنجا یک سکان دارهست. » و رفت لبنان.

 زندگي خانوادگي

گفتند داماد بايد بيايد كادو بدهد به عروس. اين رسم ماست. داماد بايد انگشتر بدهد. من اصلا فكر اينجا را نكرده بودم. مصطفي وارد شد و يك كادو آورد، رفتم باز كردم ديدم شمع است. كادوي عقد، شمع آورده بود. متن زيبايي هم كنارش بود. سريع كادو را بردم قايم كردم. همه گفتند چي هست، گفتم «نمي‌توانم نشان بدهم» اگر مي‌فهميدند مي‌گفتند داماد ديوانه است. براي عروس كادو شمع آورده

مهریه ام قرآن کریم بود و تعهد از داماد که مرا در راه تکامل و اهل بیت و اسلام هدایت کند. در واقع هیچ وجهی در مهریه ام نبود..

خانه ما دو اتاق بود در خود مدرسه همراه چهارصد يتيم ... يادم هست اولين عيد بعد از ازدواجمان ( كه لبناني‌ها رسم دارند و دور هم جمع مي‌شوند ) مصطفي

به مناسبت هشتم ارديبهشت ماه سالروز شهادت علي اكبر شيرودي

مي خواهم از انساني بزرگ برايت بگويم

همو كه امام با شنيدن خبر شهادتش بعد از سكوتي طولاني فرمود: « شيرودي آمرزيده است »

 و آقا هم فرموده اند: « شيرودي اولين نظامي‌اي است كه من در نماز به او اقتدا كردم »

مي خواهم از ستاره غرب برايت بگويم

از قلبي كه عشق شجاعتي عجيب به او داده بود و ايمان دوست داشتني اش كرده بود.

از روحي كه بر زمين قرار نمي گرفت ، حتي پرواز در آسمان هم قانعش نمي كرد تا روزيكه به معراج رفت.

از ابتدا

چه فرقي مي كند كي و در كجا به دنيا بيايي، وقتي مي تواني زمان و مكان را شيفته ي خود نمايي

پس بگذار سريع بگويم و بگذرم: او